Galeria Sztuki Współczesnej BWA

czwartek, 25 czerwca 2026 r., godz. 18:00

Laski do chodzenia to również discoball-e i dilda.

Zapraszamy na koncert, na kręcenie post-p_rna na schodach. Wychodząc od doświadczenia chronicznego bólu/codziennego pain-managementu, wykonujemy pracę demedykalizacji środków wspomagających mobilność. To znaczy, że żeby dotknąć laski do chodzenia powinniśmy zacząć się z nią/nią bawić.

Subwersja ma przywrócić sprawczość. Brutalne wpuszczenie przyjemności w bolesne miejsca ma nadać im inne perspektywy, zarówno te cielesne, jak i znaczeniowe.

Sposób udziału warunkują schody BWA, od półpiętra i wyżej ustaw się jeżeli nie chcesz interakcji. A niżej od półpiętra, jeżeli masz otwartość do interakcji, dotyku.

Bardzo głośne dźwięki, nagość i s_ks. Wydarzenie jest dla osób powyżej 18 roku życia, przy wejściu będą dostępne zatyczki do uszu.

PAIN GAME to seria performatywnych działań dedykowanych indywidualnym, społeczno-politycznym perspektywom bólu. 
Ból potraktowany jest neutralnie, jako symptom, naświetla przestrzenie (nie)kontrolowanego napięcia lub/i pęknięcia. Ujawnienie się bólu jest szczególne w niezbalansowanych strukturach: dynamikach władzy, instytucjach, relacjach, (nie)hierarchicznych grupach, ciałach indywidualnych i wspólnych. Ta demaskacja wiąże się z ryzykami. Dyskomfort zobaczenia, zmierzenia się, konfrontowania się i świadkowania tego, co nazywamy bólem, może być wart gry. PAIN GAME sugeruje, że ból nie jest tu traktowany jako coś, co należy ukryć lub natychmiast zneutralizować, lecz jako narzędzie do przetestowania w grze. 


Projekt wyrasta z chroniczności/nieuchronności bólów, mapowanych przez prywatne doświadczenia. Niedostrzeganie bólu jest kruchym przywilejem.


mariia lemperk to osoba artystyczna (they/them, ona/jej, on/jego) z Odesy (Ukraina), której twórczość rozwija się na pograniczu polityk pamięci i ciała. Ostatnio skupiają się na (nie)kontrolowanych przestrzeniach bólu, archiwach performatywnych, kwestiach niehierarchicznych struktur, dekonstrukcji płci oraz obecności queeru w dzisiejszym polityczno-kulturowym chaosie.

D. Kowalik – muzyk minimalistyczny, którego twórcza podróż rozpoczęła się w 2012 roku. Dzięki umiejętnemu połączeniu głosu, pedałów gitarowych i syntezatorów modularnych wyrzeźbił wyraźną niszę w gatunkach proto dark ambient, drone music i harsh noise. Poza swoją solową twórczością, D. Kowalik jest również uznawany za swój wkład w inne porywające projekty, takie jak Milczenie, PAIN GAME, 31st, KAVE i Grief Christ.

Wydarzenie w ramach projektu SENSORIUM POSZERZONE_appendix. Ten badawczo-edukacyjne przedsięwzięcie ukierunkowane na rozwijanie roli sztuki w reagowaniu na złożone wyzwania związane z niepełnosprawnościami. Projekt integruje różne praktyki artystyczne, perspektywy naukowe i metody partycypacyjne, tworząc platformę współpracy artystek/ów, badaczek/y i uczestniczek/ków zróżnicowanych pod względem dysfunkcji sensorycznych, poznawczych i motorycznych. Rdzeniem projektu jest cykl koncepcyjno-praktycznych warsztatów, w ramach których wypracowywane są prototypy rozwiązań – technologicznych, przestrzennych i społecznych – umożliwiających realizację aktywności dotychczas niedostępnych lub uznawanych za niewykonalne. Kluczowe jest tu równorzędne włączenie osób z niepełnosprawnościami w procesy projektowe przy jednoczesnym uwzględnieniu ich sprecyzowanych potrzeb. Pragniemy stworzyć przestrzeń testowania nowych rozwiązań, w której osoby ze specjalnymi potrzebami mogą współtworzyć nowe modele uczestnictwa w kulturze.

kurator SENSORIUM POSZERZONE_appendix – Łukasz Trzciński