Wydarzenia
Performans BASTARD BATH
17.10.2026, godz. 20:00 – w przestrzeni wystawy „sobąświatotworzenie”
Bastard Bath – duet performatywny tworzony przez Kubę Stępień (gitara, syntezatory, wokal) oraz Maję Gajewicz (perkusja), który rozkłada na części i składa na nowo pojęcie kobiecej transgresji poprzez surową siłę eksperymentalnego metalu. Łącząc noise, abrazyjne faktury gitarowe, napędzaną blastami perkusję oraz rozbite tropy gatunkowe – od trapowych rytmów po lodowatą, przesyconą żałobą lirykę – Bastard Bath staje się dźwiękową medytacją nad przetrwaniem, gniewem i radykalnym odsłonięciem siebie. Brutalne, a zarazem pełne kruchości, ich występy istnieją w przestrzeni pomiędzy rozpadem a katharsis, konfrontując czułość z ekstremum.
Maja Gajewicz – warszawska perkusistka, działająca na pograniczu muzyki eksperymentalnej, metalu i noise’u. Jej gra łączy intensywne struktury rytmiczne, gęste brzmienia talerzy oraz gwałtowne zmiany dynamiki, czerpiąc inspirację z twórczości takich artystów jak Greg Fox i Valentina Magaletti. Eksploruje ekstremalne brzmienie jako formę zarówno muzycznej, jak i ucieleśnionej ekspresji, traktując je jako przestrzeń wewnętrznej transformacji oraz wspólnego doświadczenia emocjonalnego.
Kuba Stępień (ona/jej) – artystka pracująca pomiędzy Berlinem, Warszawą i rodzinnym Bełchatowem. Jej praktyka artystyczna opiera się na szeroko rozumianym procesie z silnym akcentem na eksperymentalny research, emocjonalną krytykę, autoteorię oraz trans-niebinarną perspektywę. W swojej twórczości posługują się wideo, performansem, dźwiękiem, malarstwem, własnymi cielesnymi płynami oraz innymi mediami, narzędziami i materiałami, które mogą być postrzegane jako irracjonalne czy frywolne. Często operując w ramach działań performatywnych, pracuje z własnym ciałem, ciałem zbiorowym, rozumieniem wielości poza własną traumą i budowaniem queerowych światów. Pracując pomiędzy mediami, artystka transfunduje je wzajemnie, dążąc do badania pojęć nieokreśloności, które pochłaniają fikcje i fantazje w odniesieniu do reprezentacji wizualnej – jako alternatywy dla marzeń sennych. Kwestionując normatywne standardy komunikacji i binarne porządki, bada potencjały nienormatywności oraz subiektywnego języka poetyckiego, traktując swoją twórczość jako wizualne poematy, kody czy reprezentacje.
photo by karol grygoruk
edit kuba stepien