Galeria Sztuki Współczesnej BWA

wtorek, 11 sierpnia 2026, godz. 17:30

Piotr Kropotkin był działaczem anarchistycznym, filozofem, historykiem i geografem. Rozwijał teorię pomocy wzajemnej, która podkreślała znaczenie współpracy międzygatunkowej w procesie doboru naturalnego. W opozycji do darwinizmu społecznego, popularnego w myśleniu o ludzkiej moralności na przełomie XIX i XX wieku, dowodził, że podstawą ludzkiej i więcej-niż-ludzkiej moralności jest równość i solidarność. Teorię tę zaprezentował w książce „Pomoc wzajemna jako czynnik rozwoju”.

Podczas spotkania z intermedialną artystką Aleką Polis wspólnie przeczytamy i porozmawiamy o koncepcji Kropotkina.

Cykl spotkań „Interrupted Reading z Aleką Polis” towarzyszy procesowi artystycznemu i wystawie „Ławica” prezentowanej w BWA Katowice. Każdorazowo sięgniemy do innej lektury, która zainspiruje wspólne myślenie o niehierachicznych sposobach działania, wyjście poza antropocentryczną perspektywę i skieruje naszą wyobraźnię na spekulacje dotyczące historii i przyszłości.

„ŁAWICA” Aleki Polis – to seria grupowych, dokamerowych działań choreograficznych, dla których punkt odniesienia stanowią lekceważone przez człowieka a funkcjonujące z powodzeniem w przyrodzie nieludzkiej – niehierarchiczne konstrukty społeczne. Bada dynamikę grupowych relacji, procesy kształtowania się i odkształcania hierarchii, wzajemnego oddziaływania jednostek i sposoby funkcjonowania zbiorowości. Ławica to jednocześnie archeologia społeczno-afektywna ukierunkowana na przeszłe i przyszłe relacje społeczne oraz struktury organizacyjne.

Wydarzenie w ramach programu „KONGRESU ESTETYCZNEGO” – całorocznej serii zdarzeń wystawienniczo-performatywnych ukierunkowanych na aktualizację formuły instytucji sztuki, realizowany przy zaangażowaniu zróżnicowanych, dopełniających się wzajemnie języków i narzędzi sztuki oraz udziale osób artystycznych i kuratorskich. Podstawowym punktem odniesienia i jednocześnie punktem wyjścia staje się BWA Katowice, instytucja wdrukowana w centrum tkanki urbanistycznej i społecznej miasta jako narzędzie inżynierii społecznej. Modernistyczny pawilon, stanowiący dziś zabytek architektury to równolatek zaczynu polskiej fali krytyki instytucjonalnej. Konieczność jego aktualizacji przestrzennej oraz ideowej staje się punktem wyjścia do dyskursu dotyczącego sensów i dynamiki instytucji sztuki rozumianej w wymiarze uniwersalnym. Na czas projektu główna przestrzeń ekspozycyjna przeistoczy się w całoroczne laboratorium sztuki. Realizacje historyczne dialogować będą z zupełnie nowymi formując kolektywną refleksję.

kurator KONGRESU ESTETYCZNEGO – Łukasz Trzciński