Galeria Sztuki Współczesnej BWA

poniedziałek, 29 czerwca 2026, godz. 17:00

Spektakl „Cudowne śliwki” w wykonaniu aktorów i aktorek Teatru Młynówka w Cieszynie, reż. Bogusław Słupczyński.

Spektakl opowiada historię Oli, która wraz z mamą i rodzeństwem mieszka w małej miejscowości pod Częstochową. Jest początek XXI wieku. Rodzina zmaga się z biedą, grozi jej utrata mieszkania, a dzieciom — rozdzielenie i przeniesienie do rodziny zastępczej.
Nastoletnia Ola postanawia działać. Wyrusza w podróż przez Polskę z siatką wypełnioną śliwkami węgierkami zebranymi na działce — jedynym skarbem, jaki posiada jej rodzina. Wierzy, że sprzeda „cudowne śliwki” i odmieni los swojej rodziny. Ta odważna decyzja rozpoczyna niezwykłą, momentami szaloną podróż, która zaprowadzi ją aż na Białoruś.
„Cudowne śliwki” to spektakl o nadziei, determinacji i sile wyobraźni.

Obsada:
Lars Brachaczek, Maria Broda, Mila Cis, Jasmína Gruszczyk, Kaja Kawulok, Emilia Klimosz, Leon Kowacz, Zuzanna Paściak, Frida Swoboda, Milena Swoboda, Bruno Ziovsky

Scenariusz i reżyseria: Bogusław Słupczyński
Scenografia: Alicja Woźnikowska
Asystentka ds. reżyserskich: Milena Swoboda
Asystentka ds. aktorskich: Mila Cis
Konsultacje choreograficzne: Beata Kobis
Grafika: Hubert Tereszkiewicz
Produkcja: Świetlica Krytyki Politycznej w Cieszynie

Spektakl dla osób powyżej 12. roku życia
Wstęp wolny. Obowiązuje wcześniejsza rezerwacja miejsc: koordynacja@bwa.katowice.pl

Wydarzenie jest częścią „Kongresu Futurologicznego” realizowanego w ramach „Kongresu Estetycznego” – całorocznej serii zdarzeń wystawienniczo-performatywnych ukierunkowanych na aktualizację formuły instytucji sztuki, realizowany przy zaangażowaniu zróżnicowanych, dopełniających się wzajemnie języków i narzędzi sztuki oraz udziale osób artystycznych i kuratorskich. Podstawowym punktem odniesienia i jednocześnie punktem wyjścia staje się BWA Katowice, instytucja wdrukowana w centrum tkanki urbanistycznej i społecznej miasta jako narzędzie inżynierii społecznej. Modernistyczny pawilon, stanowiący dziś zabytek architektury to równolatek zaczynu polskiej fali krytyki instytucjonalnej. Konieczność jego aktualizacji przestrzennej oraz ideowej staje się punktem wyjścia do dyskursu dotyczącego sensów i dynamiki instytucji sztuki rozumianej w wymiarze uniwersalnym.